Alphado님의 프로필alphado*L( > _ < ) ต่อจ...사진블로그리스트기타 도구 도움말

alphado*L( > _ < ) ต่อจากนี้...ต้องตื่นสักที...ฝันดีของชั้น***

รู้ว่า..ไม่ว่าอย่างไร ฉันก็คงเดินไปไม่ถึง! ! ! ! !
사진(1/35)
다른 앨범(44)
음악가: 
음악가: 
음악가: 
음악가: 

별자리

잠시만 기다려 주세요...

Windows Media Player

9월 6일

^__^

ถ้าในโลกนี้ไม่มี... สิ่งเตือนความจำให้นึกถึงอดีต
ไม่มีเพลงให้ได้ยิน ไม่มีรูปของสองเราสักใบ ให้เห็นยามห่างไกล

ทุกเรื่องราวที่เกิดกับสองเรา ทุกนาทีไม่ว่าจะดีร้าย
จะไม่เลือนหายไป ตามวันและเวลา

ฉัน จะเก็บความทรงจำ ไว้ในลมหายใจที่มีอยู่
จะดูแลให้ดี ไม่ต้องมีของเพื่อเตือนความทรงจำ
เพราะมันไม่สำคัญมากไปกว่าเก็บในลมหายใจตลอดไป

ถ้าในโลกนี้ไม่มี... กระดาษให้ฉันเขียนเพื่อนึกถึงอดีต
ไม่เคยได้ข้อความอีก ไม่ผ่านไปให้สองเราเจอกัน ให้นึกถึงวันนั้น

ทุกเรื่องราวที่เกิดกับสองเรา ทุกนาทีไม่ว่าจะดีร้าย
จะไม่เลือนหายไป ตามวันและเวลา

ฉัน จะเก็บความทรงจำ ไว้ในลมหายใจที่มีอยู่
จะดูแลให้ดี ไม่ต้องมีของเพื่อเตือนความทรงจำ
เพราะมันไม่สำคัญมากไปกว่าเก็บในลมหายใจตลอดไป... 

... ตลอดไป .... ตลอดไป...
3월 18일

เดือนที่สอง

เปนเวลาสองเดือนแล้วสินะ ชีวิตในลอนดอน
 
ตอนนี้อากาศดีขึ้นมาก แต่ทำไมป่วยบ่อยก็ไม่รู้
อาจเป็นเพราะช่วงที่ผ่านมา แอบเหงา จนป่วย
อาการเหงาที่เริ่มมาจากมือป่วยตอนนั้น
เลยต้องแง้ก อยู่บ้าน อยู่บ้าน
จนป่วย อยู่บ้านอีก เฮ้อออ
 
เคยคิดว่ามีเพื่อนเยอะๆแล้วจะไม่เหงา
แต่ก็นั่นแหละ กลับบ้านมาก็ต้องอยู่คนเดียว ก็เหงา
อยากคุยด้วย ไม่ว่าง ก็เหงา
 
ต่อไปนี้ก็คงต้องทำอะไรสักอย่าง
สักอย่าง อาจเป็นเรื่องใหญ่สักหน่อย
แต่ทำไงได้ ไม่อยากให้ตัวเราเอง เหงา เฉาตาย
เหงา หดหู่ มันไม่ใช่แอลเลย
 
"ข้างในใจฉันเหน็บหนาว เงียบเหงา วันเวลาเก่าๆที่ฉันเคยมีเธอ
  ความหนาว กับ ความเหงา เป็นอะไรที่ช่างปวดร้าว เมื่อต้องเจอ"
 
อดทนไว้ ผ่านเดือนที่สามให้ได้นะแอล สู้ สู้
 
2월 16일

เดือนที่ 1 ผ่านไป

ใช้ชีวิตอยู่ลอนดอนมาครบ 1 เดือนเต็มแล้ว
ผ่านอากาศที่แย่แสนแย่มาเกือบทุกวัน
ไม่แค่ฝนตก หรือ อากาศหนาวที่เตรียมใจไว้เท่านั้น
ยังมีหิมะตกหนัก ลูกเห็บ เหอ เหอ
ป่วยวันเว้นวัน เรื้อรังไม่หายสักทีเลย เฮ้อออออ!!!
ลอนดอน เมืองมหัศจรรย์ จิงจิง
ทำให้ได้เห็นค่าของแสงแดดก็ตอนที่อยู่ที่นี่แหละ
ชีวิตจะสดชื่น แจ่มใสก็ขึ้นกับแสงแดด
ก็รู้นะว่ามันขึ้นอยู่กะตัวเอง
ไม่ว่าอากาศจะเป็นไงถ้าคิดที่จะสดใสก็จะสดใสเอง
จิงหรอ...เริ่มคิดว่าคงไม่แล้ว
แสงแดดจ๋า มีมาทุกวันได้มั๊ย

แต่อย่างน้อยก็มีวันที่สดใส ถึงจะน้อย แต่ก็ดีกว่าไม่มีเนอะ

โดยเฉพาะวันแห่งความรักที่ผ่านมา
คนทุกคน มีแต่ความรัก ทำให้ช้านมีความสุขไปด้วยจัง
รัก ทำให้โลกสดใสไม่แพ้ แสงแดด เลยนะเนี่ย

แสงแดด และ รัก มาหากันหน่อย..เร็วๆน๊า 555+

ปล. ได้ทำอะไรที่ไม่ได้ทำมากมาย
     ได้รู้จัก...เพื่อนใหม่
     ได้รู้จัก...เพื่อนเก่า
     ได้รู้จัก...ตัวเอง
      และ..ได้คิดถึง

หลังจากนี้ดูท่าว่า ไม่มีแอลแล้ว ก็คงไม่เป็นไรแล้วสินะ
ดีใจที่เธอมีอะไรทำมากมาย ดีใจที่เธอมีเพื่อนคุย
ดีใจที่เธอดีขึ้น
หนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้...ขอบคุณ
หลังจากนี้ไม่ว่าจะเป็นยังไง
ขอให้เธอโชคดี มีชัย
และแอลยังอยู่ข้างๆเสมอ

เดือนต่อไปจะเป็นยังไงเนี่ย...ชีวิตแอล

เดือนต่อไปจะเป็นยังไงเนี่ย...ชีวิตแอล

1월 23일

เหงา...

เมืองเหงา เหงา
แต่ก็ไม่เหงา
เพราะอะไรนะ
หรือ...คุณทำให้ไม่เหงา
แล้วถ้าวันนึงคุณหายไป
ฉันจะเปนยังไงนะ
อย่าเพิ่งนึกถึงวันนั้นเลย
แค่วันนี้ก็มีความสุขแล้ว
อยู่กับฉัน นาน นาน
นาน นาน นะ...ความสุข*ของฉัน
ทุกวันให้เหมือนกับวันนี้...ดีใจเหลือเกิน

ตอนนี้...อยากกอดเธออีกจังงงง

แค่เธอยืนอยู่ตรงนี้ และรู้สึกดีในหัวใจ ก็มากพอแล้วไม่รู้เท่าไหร่ แค่ได้ใกล้เธอ**

 
1월 14일

tc**

จากนี้...ที่แอลไม่อยู่         
ขอให้เธอมีความสุข สักทีเหอะ        
อยากรู้ว่าเธอจะมีความสุขเมื่อไหร่นะ 
ยิ้มมมม ยิ้มมมม ยิ้มมมมม ซะ          
มีอะไรก็เกิดขึ้นก็คิดดีดี ทำดีดี ดูแลตัวเองดีดีนะ 
เป็นห่วง.....มากมาก  และมากที่สุด
 
ฟังเพลงนี้ดูนะ...คงไม่ต้องเขียนอะไรมากแล้ว....
 
  เมื่อไหร่ที่มองไม่เจอใคร ๆ เมื่อไหร่ที่เธอทุกข์ใจลำพัง 
            เมื่อไหร่เธอผิดหวังจากสิ่งใด                        
     อยากให้เธอจงคิดถึงฉัน แค่เธอโทรมาที่ฉัน            
เมื่อเธอนั้นรู้สึก ไม่เหลือใคร  เมื่อไหร่ที่เธอต้องเดือดร้อน 
              ไม่ว่ายังไง จะมีฉันกับเธอ                          
                                                                         
     เมื่อไหร่มีคนดูแลเอาใจ เมื่อไหร่ที่ใจแข็งแรงดูดี       
     เมื่อไหร่ที่ชีวิตเธอสดใส  ไม่จำเป็นต้องคิดถึงฉัน       
     ช่วงวันดี ๆ ฉันนั้น.. ขอเพียงให้เธออยู่ตรงนั้นไป      
                เมื่อไหร่ที่เธอปลอดภัยแล้ว                      
              ก็จะเป็นคนสุดท้ายที่จะพบเธอ                    
                                                                       
          ***ไม่ว่าชีวิตของเธอนั้น แบบไหน                 
          แค่ขอให้รู้เท่านั้น ว่าเธอไม่เดียวดาย               
                     ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน                       
                        ขอให้เธอจงจำไว้                         
        ยังเหลือคนคนหนึ่ง ฉันคนนี้ไม่เคยไม่รักเธอ        
                                                                       
                เมื่อไหร่ที่เธอปลอดภัยแล้ว                    
               ก็จะเป็นคนสุดท้ายที่จะพบเธอ                 
                                                                        
                         ^_____^ /"/                            
                                                                       

 


1월 9일

ความสุข...

ความสุขของคนหนึ่งคน...เกิดขึ้นได้อย่างไร
ความสุขของคนหนึ่งคน...เกิดขึ้นจากคนอีกเพียงหนึ่งคนเท่านั้นหรอกหรอ
ความสุขของคนหนึ่งคน...น่าจะเกิดขึ้นได้จากตัวของเราเอง
เพียงแค่ลองมองสิ่งเล็กน้อยที่เกิดขึ้น ที่มีอยู่ตอนนี้
และเปิดใจรับความสุขบ้าง
...............แค่เท่านี้เอง...............
ความสุขที่เธอว่า ว่ามันยากนัก มันก็จะไม่ยากเลย
ส่วนความสุขของตัวช้านเอง มีอยู่ทุกวัน และ ทุกหลายวันที่ผ่านมา
ช้านมีความสุข...ความสุขที่รู้ว่าเกิดขึ้นจริง
 
วันไหนนะ...ที่จะได้เห็นเธอมีความสุขที่แท้จริงบ้างสักที
 
วันไหนคะ!!!!
 
ความสุขจริงจิง...ที่อยากให้เธอมีทุกวัน จริงจริง
 
       ^__________^
9월 18일

...เกมส์ความรัก...

นานมาแล้ว
ชั้นเคยถูกจับให้ไปเล่นเกมนึงแบบที่ชั้นไม่เต็มใจ
แต่พอเล่นไปแล้วก็ประทับใจมากเลยทีเดียว
มันเป็นเกมเกี่ยวกับความรัก... 

มีคนตั้งโจทย์ขึ้นมาว่า
 จะมีสะพานไม้เล็กอยู่
ให้เดินไปจนถึงโดยที่หลับตา
ถ้าใครสามารถเดินไปถึงได้โดยไม่ตกลงมา
คุณและคู่รักของคุณจะเป็นเนื้อคู่กันตลอดไป .......
 

ทุกคนจึงพยายามเดินแล้วหลายรอบ
แต่ก็ตกลงมาทุกที
บางคนถึงกับคิดว่าชั้นคงไม่มีเนื้อคู่แล้วล่ะสิ...... 
จนมีคนนึงเดินไปถึง และไม่ตกลงมา
ทุกคนก้อถามว่าเดินยังไงหละถึงไม่ตก..

พอคนนั้นตอบทุกคนก็เงียบไปเลย
 เค้าบอกว่า 'ชั้นแอบลืมตาเดินไง'...
 

ลองคิดดูดิ........
เพื่อความรัก ทุกคนยอมหลับตา..
และยอมปฏิเสธสิ่งต่าง ๆ ที่ทุกคนผ่านมัน
โดยไม่มองอะไรเลย..
เค้าสั่งให้หลับตาเดินก็ยอม
แล้วมันจะไปถึงได้อย่างไร..
ในเมื่อตาเรามองไม่เห็นทาง
 
 

เวลามีความรักลองเปิดตามองให้ไกล .......
 
อย่าปล่อยให้ความรักทำให้ตาบอด
ถึงแม้ลืมตาเดินแล้วยังตกลงมาอีก
 ก็คงไม่เจ็บเท่าตกลงมาเพราะหลับตาเดิน.......
 

เพราะอย่างน้อยเราจะรู้ว่าต้องตกท่าไหนจึงจะเจ็บน้อยที่สุด
 
  

จริงมั๊ยจ๊ะ ???????? ..........